Het is nog steeds Darwin-herdenkingsjaar. Charles Robert Darwin (12 februari 1809 – 19 april 1882) is vooral bekend van zijn theorie dat evolutie van soorten wordt gedreven door natuurlijke selectie. Daarnaast bestaat niet-natuurlijke selectie, als de mens – bijvoorbeeld door domesticatie – ingrijpt in het leven van sommige exemplaren van een soort (plant of dier). Volgens Darwin zorgen de diverse Aardse omgevingsfactoren voor de evolutie van de soort. De zwakste schakel verdwijnt het eerst en dan volgt de rest, net zolang de soort goed is aangepast op de omgeving.

Darwin beschrijft zo gedetailleerd hoe het leven op aarde volgens hem evolueert dat je je urenlang in zijn werken kan verliezen. Hoe vakkundig hij het ontstaan van het Aardse leven ook beschrijft, zoals bijna alle wetenschappers begint meneer Darwin op een punt in de geschiedenis dat de Aarde zélf er al was. Als je dus op zoek bent naar het begin-van-het-begin dan heb je weinig aan zijn inzichten. Wat dat aangaat heb je meer aan de Bijbel, want daar wordt verklaard: “In den beginne schiep God de Hemelen en Aardes”. De meesten zullen deze tekst kennen met als laatste woorden “Hemel en Aarde” maar in de originele teksten wordt uitgegaan van meervoud dus daar hou ik me maar aan. Hoe God dit deed is verder niet beschreven.

De Bijbel vervolgt het scheppingsverhaal heel anders dan Darwin, zou je op het eerste gezicht denken. Darwin beschrijft een evolutie op basis van natuurlijke selectie en de Bijbel beschrijft een gefaseerde schepping door God, verdeeld in zogenoemde “dagen en nachten”. Maar hoe vindt de Darwinistische natuurlijke selectie dan plaats? Als dat door “de natuur” komt dan zouden we de natuurlijke selectie ook “de hand van God” kunnen noemen want Darwin zegt niets over het-begin-van-het-begin. Totdat de wetenschap aantoont dat het creëren van leven ook mogelijk is zonder gebruik te maken van de Aardse grondbeginselen, is “God” namelijk nog steeds een afdoende term om dit soort dingen te verklaren. Daarnaast zijn de wetenschappers zelf ook van mening dat de Aarde diverse ontwikkelingsstadia heeft ondergaan; van Hadeïcum en Archeïcum via Proterozoïcum, Paleozoïcum en Mesozoïcum naar Cenozoïcum. Ieder stadium kent een periode van bloei die we de “dag” zouden kunnen noemen. Begin en einde van de diverse stadia worden gekenmerkt door grote gebeurtenissen zoals ijstijden en vulkanische uitbarstingen, die we dan zouden kunnen classificeren als “nacht”.

Het begrip “natuurlijke selectie” dekt de lading dus niet helemaal want het zegt bijvoorbeeld niets over de principes die hieraan ten grondslag liggen, net zoals het begrip “zeven dagen en nachten” bijvoorbeeld niets zegt over de lengte van de dagen en nachten. Het grootste verschil tussen het werk van Darwin en het scheppingsverhaal van de Bijbel zit in de omvang. In het Bijbelverhaal zijn ongeveer 2 pagina’s aan dit hele gebeuren gewijd, terwijl het eerste werk van Darwin meer dan 575 pagina’s omvat. Darwin gaat er dus een stuk gedetailleerder op in.

De Bijbel is gebaseerd op een aantal oude geschriften van volkeren die allang in de een of andere Aardse ramp zijn omgekomen. In de omvangrijke geschriften die ze hebben nagelaten wordt het ontstaan van ons heelal beschreven en ook de zeven periodes waarin dat gebeurde. Daarnaast zijn er passages over Genetische Manipulatie en hoe het lang geleden al werd uitgevoerd door volkeren die sinds de oertijd de Aarde bezoeken vanuit andere delen van het Heelal. Dat diverse verhalen in gecomprimeerde vorm in de Bijbel terecht zijn gekomen, zegt niets over het waarheidsgehalte van deze verhalen. Er zijn door de eeuwen heen vele vertaalfouten gemaakt en wijzigingen aangebracht die de waarheid niet ten goede komen.

De vertaalde Bijbel is dus helaas niet volledig en op vele punten ook niet correct vertaald. Zou er ooit een volledige en juiste versie van de Bijbel uitkomen dan zou de wetenschap er nog veel van kunnen leren. Zelfs onduidelijkheden uit het verhaal van Darwin zouden kunnen worden verduidelijkt. We zouden een meer compleet beeld krijgen van de complete geschiedenis van de Aarde. Maar wat doen we? We slaan elkaar liever met beide boeken om elkaars oren en discussiëren elkaars argumenten graag weg. Zo komen we er natuurlijk nooit uit. Misschien is dat wel onderdeel van de natuurlijke selectie of misschien de hand van God… wie zal het zeggen?