BELANGRIJK: Het onderstaande verhaal dient te worden gelezen met als toevoeging aan het einde van iedere zin: ‘maar uiteraard is dit niet op iedereen van toepassing dus als u vindt dat het voor u en uw vrienden niet geldt, probeer uzelf dan voor te stellen dat er ook personen zijn op wie dit absoluut wel van toepassing is want deze mensen bestaan echt, ook al gaat het hier om een -deels- fictief verhaal en is het wellicht een zeer kleine minderheid; ze zijn wel opvallend aanwezig.’

Of het aan de suiker ligt of aan het feest dat weet ik niet maar jonge Islamieten zijn op de dag van het Islamitisch Suikerfeest hyperactief en uitzinnig. Dat valt mij ieder jaar opnieuw op. Daarnaast zijn hun hormonen erg aanwezig zodat ze erg agressief over komen. Ze lijken erg snel beledigd als je ze aanspreekt op hun gedrag en dulden geen enkele terechtwijzing als ze iets doen dat in Nederland strafbaar is.

Vandaag bevond ik me in de grote stad om een bezoek te brengen aan een museum. Het Suikerfeest is vandaag afgelopen en ja hoor, daar zijn ze weer: jonge Islamitische mannen die samengeklonterd op straat tegen elkaar en tegen voorbijgangers staan te schreeuwen. Er kwam een motorrijder langs met een afgezaagde of uitgeholde uitlaat waardoor het leek alsof er minimaal een helikopter langsreed. De jongens sprongen en schreeuwden de motorrijder lieflijk toe, omhelsden hem toen hij gestopt was en ze wensten elkaar een fijn Suikerfeest. Toen stoof de motor weg met veel geluid en een behoorlijk grote rookontwikkeling. Vervolgens gingen er een paar tegen de gevel plassen omdat ze teveel hadden gedronken en gesprongen.

Op dat moment liep ik langs. Het enige dat ik deed was hen aankijken en afkeurend mijn hoofd schudden. Deze jongens negeren je dan niet. Ze gaan rechtop staan, doen hun jas wat naar achteren en roepen je wat toe. Ik had me moeten realiseren dat ik als Nederlander dan beter net kan doen alsof ik het niet zie en met strakke blik vooruit gewoon door moet lopen want zo schijnen we met zulke mensen om te moeten gaan. Maar ik vond het oprecht vervelend dat ik een aantal mannen tegen de muur van een woonhuis zag plassen. Eén feestende Islamiet begon tegen me te schreeuwen maar omdat ik alleen Nederlands spreek en geen straattaal, verstond ik hem niet meteen. Ik ben echter wel geïnteresseerd in wat mensen tegen me willen zeggen dus ik vroeg hem vriendelijk: “Wat zei u precies?” Dat was blijkbaar genoeg om zijn hormoonspiegel geheel over te laten stromen want hij veranderde in een soort weerwolf en kwam met gebalde vuisten op mij aflopen terwijl hij onverstaanbaar bleef schreeuwen.

Uiteraard maakt zo’n jongen tegen mij geen schijn van kans. Eén beweging van mijn hand en ik heb hem overal waar ik hem wil hebben. Ik ben niet gewelddadig maar als iemand zich tegen mij richt dan zal ik geen spreuk sparen om deze persoon net genoeg schade aan te brengen zodat ik tijd heb om veilig weg te komen. In dit geval heb ik hem een kwartier verwarring gegeven. Zijn vrienden stonden als bange kleuters toe te kijken. Ik hoefde ze alleen maar vriendelijk lachend te groeten en weg te lopen. Wat er gebeurd zou zijn als ik geen toverkracht zou hebben? U had het misschien de volgende dag in de krant kunnen lezen als zoiets tenminste nog genoeg nieuwswaarde heeft…