Arme mensen… Wat ooit begon als het betalen voor steun van een landheer is inmiddels uitgegroeid tot vernuftig geconstrueerde moderne slavernij ten bate van een paar legale criminelen, waarbij veiligheid en vrijheid steeds meer worden afgenomen. De huidige maatschappij is zo ingericht dat het merendeel van de mensheid niet anders kan dan hard werken tot het niet meer gaat of tot een leeftijd van 65 jaar. Al ons verdiende geld hebben we nodig voor een “normaal” leven. Maar waar geeft een gemiddelde moderne slaaf eigenlijk zijn geld aan uit?

We noemen onze samenleving een ‘maatschappij’, wat duidt op een vriendschappelijk geheel. In die maatschappij is iedereen bezig om geld te verdienen zodat ze aan de maatschappij mee kunnen blijven doen. Als dat -om welke reden dan ook- niet lukt, dan staat de maatschappij niet voor je klaar. Integendeel: de kosten blijven hoog of groeien nog hoger, instanties sluiten de deuren, “men” vindt dat je het dan met wat minder geld ook moet kunnen redden terwijl je het al extra moeilijk hebt, voor je eigen pleziertjes is geen geld meer omdat de maatschappij zoveel van je vraagt, etc.

Neem nou het verschijnsel “verzekering”. Stel dat u een verzekering heeft om uw inboedel veilig te stellen in geval van calamiteiten. Denk dan niet dat u, als moderne slaaf, het volledige bedrag krijgt uitgekeerd waarvoor u verzekerd bent als bijvoorbeeld alles in vlammen op gaat. De schade-expert begint namelijk direct met het afwaarderen van uw goederen. U mag blij zijn als u uiteindelijk de helft krijgt. Om de rest van de verbrandde inboedel te vervangen kan de moderne slaaf uiteraard een lening afsluiten.

Dan is er nog de “Zorg”. Iedere moderne slaaf betaalt een ziektekostenpremie. In de afgelopen jaren is die bijdrage fors gestegen. Tegelijk is de dekking van de premie fors afgenomen. Zenuwtabletten worden tegenwoordig niet meer helemaal vergoed terwijl de gemiddelde maatschappij-slaaf steeds meer overspannen wordt. Tandartskosten worden alleen vergoed als een extra verzekering dit dekt en dan nog moet de moderne slaaf een eigen bijdrage betalen. Ten opzichte van vroeger bent u tegenwoordig -naast de kosten voor een veel hogere premie- per ziektegeval veel meer geld kwijt.

En dacht u dat u zorgeloos van uw pensioen kunt genieten als u 65 bent? Nederland vergrijst en dat merken we aan de pensioenen. Steeds meer slaven moeten genoegen nemen met nog niet de helft van wat ze hadden verwacht toen ze hun maatschappelijke plichten vervulden. Niemand bekommert zich erom. Ouderen zijn m.a.w. zelf verantwoordelijk voor het feit dat ze met zovelen zijn en daardoor minder krijgen.

Naast alle kosten zijn er belastingen. Allereerst betaalt de moderne slaaf een loonbelasting van ongeveer een derde van het inkomen. Ten opzichte van vroeger, waarbij een tiende voor de kerk en een tiende voor de overheid werd geheven, betaalt de moderne slaaf 13 euro per 100 euro meer. Maar het stopt daar niet. Als de moderne slaaf -in al zijn vrijheid- boodschappen doet, dan wordt voor iedere aankoop 19% extra belasting geheven. Als u dus 12 euro voor een product betaalt, dan gaat zo’n 2 euro daarvan direct naar de overheid en via de loonbelasting nog eens 5 euro extra. U betaalt dan dus zo’n 17 euro voor een product dat eigenlijk 10 euro waard is. Om met uw auto bij de winkel te komen heeft u trouwens ook extra wegenbelasting betaald.

Ik vergat bijna de heffingen; veiligheidstoeslag, milieuheffing, verpakkingsbelasting, hondenbelasting, vliegtax, kwartje van Kok, importheffingen, belasting op tabak en alcohol, rioolheffing, waterschapsbelasting, kansspelbelasting en overdrachtsbelasting zijn er een paar van. Als u daarnaast documenten van de overheid nodig heeft om uw zaken goed te regelen (paspoort, uittreksel van het bevolkingsregister, vergunningen etc.) dan betaalt u extra leges aan de overheid. Bedrijven berekenen de kosten door, zodat de consument (andere naam voor “moderne slaaf”) uiteindelijk alle kosten betaalt.

Waarom betalen we tegenwoordig zoveel geld voor onze vrijheid en veiligheid? Hoeveel vrijheid en veiligheid krijgen we terug voor ons geld? Stel dat Nederland wordt getroffen door een aardbeving zoals laatst in Haïti… hebben we dan genoeg belasting betaald om er beter van af te komen dan die mensen daar? Voelt u zich door het betalen van al dat geld nu meer vrij en veiliger dan vroeger?

Een simpele magiër zoals ik begrijpt er helemaal niets van. Uiteraard wil ik betalen als ik iets nodig heb. Daarnaast ben ik sociaal genoeg om ook een deel van mijn inkomsten aan arme en/of zieke mensen te geven zodat ze eten en/of zorg kunnen kopen. Dat het allemaal wat meer kost omdat de overheid het voor mij regelt vind ik heel gewoon. Maar dat mensen in financiële problemen komen als ze een doorsnee leven leiden, is het onomstotelijke bewijs dat er tegenwoordig -opnieuw- sprake is van slavernij.

Ik vraag mij af hoe het verder moet met dit systeem. Ten opzichte van 10 jaar geleden betalen we allemaal steeds meer voor steeds minder. Een mooi voorbeeld is een plastic tasje in de supermarkt dat wordt gemaakt van afvalstoffen. Dat staat er in ieder geval op. Toen ik -als consument- het plastic moest kopen dat voor dit soort tasjes wordt gebruikt, omdat het zomaar om een komkommer is geplakt, betaalde ik verpakkingsbelasting. Om het plastic te mogen weggooien in de vuilnisbak betaalde ik rioolbelasting. Omdat al dat plastic verwerkt moet worden betaal ik een milieuheffing. Een fabriek maakt er vervolgens plastic tasjes van die bij de kassa in de supermarkt hangen. Ze hangen daar zodat we al onze boodschappen makkelijk kunnen vervoeren. Maar per tasje moet ik wéér geld betalen, terwijl aan de buitenkant van het tasje reclame voor de supermarkt is afgedrukt. Ik betaal op die manier vier keer voor één tasje.

Het vreemde is dat iedereen het normaal vindt. Of toch niet? Wat is uw reactie als u dit verhaal op u laat inwerken? Waarschijnlijk doet het u niets; u haalt -net als iedereen- uw schouders op en gaat verder met uw leven. Kijk maar naar het aantal reacties op dit verhaal. Ga maar door zoals u ging, u bent er dik tevreden mee dat u door andere mensen wordt uitgezogen. Anders had u toch allang voldoende actie ondernomen?

De moderne slaaf is a post from Apulus.

Toen ik vorige week hoorde dat een paar wetenschappers hadden berekend dat het einde van de Lange Telling kalender van de Maya’s (LTM) niet op 21-12-2012 valt maar ergens in 2220 (of 2208?) moest ik heel hard lachen. Al duizenden jaren houden een aantal overgebleven Maya’s hun kalendersystemen in stand zodat iedereen er wat aan kan hebben en dat zou nu allemaal niet kloppen?

Tja, als magiër krijg ik daar natuurlijk vragen over. De telefoon stond roodgloeiend; allemaal mensen die wilden weten of het vergaan van de Aarde was uitgesteld. Laat ik even voorop stellen dat ik niet denk dat 21-12-2012 de uiterste houdbaarheidsdatum van de Aarde is. Het einde van de LTM houdt iets heel anders in, namelijk dat de telling dan opnieuw begint. Dat is in de geschiedenis al veel vaker gebeurd en de Aarde bestaat nog steeds dus ik maak me nergens zorgen over.

Nu gebiedt de eerlijkheid mij te schrijven dat er in het verleden tijdens zo’n frisse start van de LTM wel veel gebeurde met de Aarde. Het was niet altijd even prettig om hier te zijn. Maar daar hoeven we ons geen zorgen om te maken aangezien de rampen steeds milder van aard zijn geworden naarmate het rad van de LTM zijn cyclus voltooit. Deze kalender duurt overigens ongeveer 26.000 jaar. Het is dus vrij bijzonder dat wij dit gaan meemaken en zeker niet iets om bang voor te zijn.

Waarom ligt de einddatum wel in 2012? Heel simpel: Door de kalendersystemen die over de gehele wereld worden gehanteerd naast elkaar te leggen, weten we exact welke dag het vandaag in iedere kalender is. In de geschiedenis zijn diverse gebeurtenissen die zo groot zijn dat alle volkeren over de gehele wereld er in hun geschriften melding van maken. Eén van deze gebeurtenissen is bijvoorbeeld de dag waarop de Aarde 20 uur stil stond, waar o.a. door Chinezen, Indianen, Soemeriërs en Europeanen melding van werd gedaan. Door kalendergegevens over deze dag met elkaar te vergelijken, kan exact worden bepaald wanneer dit volgens iedere kalender heeft plaatsgevonden en zo weten we dus precies welke dag het vandaag is in Maya-wonderland.

Daarnaast zijn de Maya’s niet de enigen met informatie over het einde van een grote tijdcyclus. Meerdere authentieke bronnen noemen 2012 als einddatum, zoals de Egyptenaren, de Maori en de Hopi Indianen. Zouden zij er dan allemaal naast zitten?

Ik zou een heleboel achtergrondinformatie moeten geven om duidelijk te maken wat er volgens de Maya’s nu allemaal gaat gebeuren in 2012. Ze wisten in ieder geval heel veel van ons sterrenstelsel en hebben de meest ingewikkelde formules om tijd- en plaatsbepaling van de Aarde in het Heelal te berekenen. Ze hanteerden diverse kalenders naast elkaar waarvan sommigen tot miljarden jaren terug liepen. Ook ons 365 dagen kalendersysteem werd door hen gehanteerd maar eigenlijk alleen om belasting te innen. Ik heb diverse dikke boeken bestudeerd om zelf alles te begrijpen en kan het u aanraden maar ik blijf me afvragen hoe een volk dat duizenden jaren geleden leefde zulke exacte informatie kon hebben over het heelal zonder computers?

Wat hebben we nu eigenlijk aan de kennis van de Maya’s als het toch het einde van de wereld niet voorspelt? Als we iets van hen kunnen leren dan is dat wel dat alles bestaat uit een cyclus met een duidelijk verloop van begin tot eind. Volgens hen zijn er allerlei energieën in het Heelal die op bepaalde momenten duidelijk op de Aarde voelbaar zijn. De Maya’s konden die data berekenen door hun enorme kennis over het Heelal, waarvan de bron volgens hen buiten de Aarde ligt. Door hun kalenders te bestuderen kunt u ook zelf uitrekenen met welke energieën u persoonlijk te maken heeft zodat u meer opbrengst uit uw inspanningen kunt behalen; met andere woorden: meer plezier in uw leven. Het vrolijke Maya-volk hanteert dan ook de stelregel dat we hier in de eerste plaats zijn om plezier te maken. En dat is precies wat ik nu ga doen.

2012 blijft 2012 is a post from Apulus.

Het is nog steeds Darwin-herdenkingsjaar. Charles Robert Darwin (12 februari 1809 – 19 april 1882) is vooral bekend van zijn theorie dat evolutie van soorten wordt gedreven door natuurlijke selectie. Daarnaast bestaat niet-natuurlijke selectie, als de mens – bijvoorbeeld door domesticatie – ingrijpt in het leven van sommige exemplaren van een soort (plant of dier). Volgens Darwin zorgen de diverse Aardse omgevingsfactoren voor de evolutie van de soort. De zwakste schakel verdwijnt het eerst en dan volgt de rest, net zolang de soort goed is aangepast op de omgeving.

Darwin beschrijft zo gedetailleerd hoe het leven op aarde volgens hem evolueert dat je je urenlang in zijn werken kan verliezen. Hoe vakkundig hij het ontstaan van het Aardse leven ook beschrijft, zoals bijna alle wetenschappers begint meneer Darwin op een punt in de geschiedenis dat de Aarde zélf er al was. Als je dus op zoek bent naar het begin-van-het-begin dan heb je weinig aan zijn inzichten. Wat dat aangaat heb je meer aan de Bijbel, want daar wordt verklaard: “In den beginne schiep God de Hemelen en Aardes”. De meesten zullen deze tekst kennen met als laatste woorden “Hemel en Aarde” maar in de originele teksten wordt uitgegaan van meervoud dus daar hou ik me maar aan. Hoe God dit deed is verder niet beschreven.

De Bijbel vervolgt het scheppingsverhaal heel anders dan Darwin, zou je op het eerste gezicht denken. Darwin beschrijft een evolutie op basis van natuurlijke selectie en de Bijbel beschrijft een gefaseerde schepping door God, verdeeld in zogenoemde “dagen en nachten”. Maar hoe vindt de Darwinistische natuurlijke selectie dan plaats? Als dat door “de natuur” komt dan zouden we de natuurlijke selectie ook “de hand van God” kunnen noemen want Darwin zegt niets over het-begin-van-het-begin. Totdat de wetenschap aantoont dat het creëren van leven ook mogelijk is zonder gebruik te maken van de Aardse grondbeginselen, is “God” namelijk nog steeds een afdoende term om dit soort dingen te verklaren. Daarnaast zijn de wetenschappers zelf ook van mening dat de Aarde diverse ontwikkelingsstadia heeft ondergaan; van Hadeïcum en Archeïcum via Proterozoïcum, Paleozoïcum en Mesozoïcum naar Cenozoïcum. Ieder stadium kent een periode van bloei die we de “dag” zouden kunnen noemen. Begin en einde van de diverse stadia worden gekenmerkt door grote gebeurtenissen zoals ijstijden en vulkanische uitbarstingen, die we dan zouden kunnen classificeren als “nacht”.

Het begrip “natuurlijke selectie” dekt de lading dus niet helemaal want het zegt bijvoorbeeld niets over de principes die hieraan ten grondslag liggen, net zoals het begrip “zeven dagen en nachten” bijvoorbeeld niets zegt over de lengte van de dagen en nachten. Het grootste verschil tussen het werk van Darwin en het scheppingsverhaal van de Bijbel zit in de omvang. In het Bijbelverhaal zijn ongeveer 2 pagina’s aan dit hele gebeuren gewijd, terwijl het eerste werk van Darwin meer dan 575 pagina’s omvat. Darwin gaat er dus een stuk gedetailleerder op in.

De Bijbel is gebaseerd op een aantal oude geschriften van volkeren die allang in de een of andere Aardse ramp zijn omgekomen. In de omvangrijke geschriften die ze hebben nagelaten wordt het ontstaan van ons heelal beschreven en ook de zeven periodes waarin dat gebeurde. Daarnaast zijn er passages over Genetische Manipulatie en hoe het lang geleden al werd uitgevoerd door volkeren die sinds de oertijd de Aarde bezoeken vanuit andere delen van het Heelal. Dat diverse verhalen in gecomprimeerde vorm in de Bijbel terecht zijn gekomen, zegt niets over het waarheidsgehalte van deze verhalen. Er zijn door de eeuwen heen vele vertaalfouten gemaakt en wijzigingen aangebracht die de waarheid niet ten goede komen.

De vertaalde Bijbel is dus helaas niet volledig en op vele punten ook niet correct vertaald. Zou er ooit een volledige en juiste versie van de Bijbel uitkomen dan zou de wetenschap er nog veel van kunnen leren. Zelfs onduidelijkheden uit het verhaal van Darwin zouden kunnen worden verduidelijkt. We zouden een meer compleet beeld krijgen van de complete geschiedenis van de Aarde. Maar wat doen we? We slaan elkaar liever met beide boeken om elkaars oren en discussiëren elkaars argumenten graag weg. Zo komen we er natuurlijk nooit uit. Misschien is dat wel onderdeel van de natuurlijke selectie of misschien de hand van God… wie zal het zeggen?

Darwin’s Bijbelverhaal is a post from Apulus.

Of het aan de suiker ligt of aan het feest dat weet ik niet maar jonge Islamieten zijn op de dag van het Islamitisch Suikerfeest hyperactief en uitzinnig. Dat valt mij ieder jaar opnieuw op. Daarnaast zijn hun hormonen erg aanwezig zodat ze erg agressief over komen. Ze lijken erg snel beledigd als je ze aanspreekt op hun gedrag en dulden geen enkele terechtwijzing als ze iets doen dat in Nederland strafbaar is.

Vandaag bevond ik me in de grote stad om een bezoek te brengen aan een museum. Het Suikerfeest is vandaag afgelopen en ja hoor, daar zijn ze weer: jonge Islamitische mannen die samengeklonterd op straat tegen elkaar en tegen voorbijgangers staan te schreeuwen. Er kwam een motorrijder langs met een afgezaagde of uitgeholde uitlaat waardoor het leek alsof er minimaal een helikopter langsreed. De jongens sprongen en schreeuwden de motorrijder lieflijk toe, omhelsden hem toen hij gestopt was en ze wensten elkaar een fijn Suikerfeest. Toen stoof de motor weg met veel geluid en een behoorlijk grote rookontwikkeling. Vervolgens gingen er een paar tegen de gevel plassen omdat ze teveel hadden gedronken en gesprongen.

Op dat moment liep ik langs. Het enige dat ik deed was hen aankijken en afkeurend mijn hoofd schudden. Deze jongens negeren je dan niet. Ze gaan rechtop staan, doen hun jas wat naar achteren en roepen je wat toe. Ik had me moeten realiseren dat ik als Nederlander dan beter net kan doen alsof ik het niet zie en met strakke blik vooruit gewoon door moet lopen want zo schijnen we met zulke mensen om te moeten gaan. Maar ik vond het oprecht vervelend dat ik een aantal mannen tegen de muur van een woonhuis zag plassen. Eén feestende Islamiet begon tegen me te schreeuwen maar omdat ik alleen Nederlands spreek en geen straattaal, verstond ik hem niet meteen. Ik ben echter wel geïnteresseerd in wat mensen tegen me willen zeggen dus ik vroeg hem vriendelijk: “Wat zei u precies?” Dat was blijkbaar genoeg om zijn hormoonspiegel geheel over te laten stromen want hij veranderde in een soort weerwolf en kwam met gebalde vuisten op mij aflopen terwijl hij onverstaanbaar bleef schreeuwen.

Uiteraard maakt zo’n jongen tegen mij geen schijn van kans. Eén beweging van mijn hand en ik heb hem overal waar ik hem wil hebben. Ik ben niet gewelddadig maar als iemand zich tegen mij richt dan zal ik geen spreuk sparen om deze persoon net genoeg schade aan te brengen zodat ik tijd heb om veilig weg te komen. In dit geval heb ik hem een kwartier verwarring gegeven. Zijn vrienden stonden als bange kleuters toe te kijken. Ik hoefde ze alleen maar vriendelijk lachend te groeten en weg te lopen. Wat er gebeurd zou zijn als ik geen toverkracht zou hebben? U had het misschien de volgende dag in de krant kunnen lezen als zoiets tenminste nog genoeg nieuwswaarde heeft…

Suikerfeest is a post from Apulus.

Ik ben geen medicus (en ik wil dat ook niet zijn) maar deze magiër krijgt wel mensen op bezoek die vragen hebben over ziekte en genezing. Als u tijdens een consult een vraag heeft over uw gezondheid, dan kan ik kijken of ik abnormaliteiten in uw aura zie. Daarnaast kan ik bepalen wat eraan mankeert door me diep te concentreren en open te stellen voor uw energie. Een Tarotlegging kan u wellicht nog meer inzicht geven. Maar ik zal u altijd doorverwijzen naar een reguliere arts. Deze geschoolde mensen kunnen dankzij hun laboratoria vol apparatuur en specialisten veel gedetailleerder onderzoeken. Een dokter stelt graag de diagnose en vertelt u daarna welke behandeling u van de reguliere gezondheidszorg kunt verwachten, zoals een antibiotica-kuurtje of andere medicatie en in een uiterst geval misschien zelfs een operatie of een langdurig ziekenhuisverblijf met allerlei onderzoeken en andere toestanden. Dat kunt u van mij allemaal niet verwachten want zo’n machtige magiër ben ik nou ook weer niet en bovendien werk ik alleen.

Als u van de medische zorgverleners heeft gehoord wat zij te bieden hebben, dan kunt u besluiten om een second opinion aan te vragen. U kunt daarbij een andere reguliere arts raadplegen. In de meeste gevallen zal deze het eens zijn met zijn of haar collega. Daar schiet u in de praktijk dus weinig mee op. Naast de reguliere zorg is er ook het alternatieve circuit. In Nederland zijn tegenwoordig vertegenwoordigers van allerlei behandelmethoden uit alle delen van de hele wereld dus zoekt u maar uit! De “goede” wonderdokters zijn weliswaar moeilijk te vinden maar ze zijn er gelukkig nog steeds. Acupunctuur en homeopathie zijn bijna magische woorden voor “in het verleden goede resultaten mee behaald”, net als guasha en hypnose.

Vooral als het om medicatie gaat, kunt u zich een heleboel ellende besparen door niet alleen naar een reguliere arts te luisteren. Artsen worden namelijk “voorgelicht” door de bedrijven die de medicijnen maken, de zogenoemde “farmaceutische industrie”. Deze bedrijven hebben uw gezondheid hoog in het vaandel staan maar nog hoger staat “winstgevendheid”. U begrijpt het al; de bedrijven willen medicijnen graag aan de man brengen en doen dan ook hun uiterste best om een positief verhaal te schetsen, ook al zijn de bijwerkingen soms nog zo onplezierig. Zolang ze aan alle wetten voldoen, kunnen ze vrolijk hun gang gaan. Daarnaast geven ze mooie cadeaus en snoepreisjes weg waardoor ze zichzelf erg geliefd maken.

De huidige farmaceutische industrie maakt -naast synthetische grondstoffen- nog steeds gebruik van plantendelen zoals bloemen, bladeren en wortels. Uit deze plantendelen wordt de “werkzame stof” gehaald en deze stof wordt weer in pillen, poeders, zalfjes en oplossingen gestopt. Dit lijkt een goede methode maar door dit procedé wordt de natuur enorm tekort gedaan. Een plant heeft namelijk een heleboel stoffen die schijnbaar niet geneeskrachtig zijn en daarom door de farmaceutische industrie worden genegeerd. Toch werken deze stoffen vaak wel als hulpstof zodat uw lichaam de werkzame stoffen beter kan gebruiken. Waarom doet de industrie dan niets met die andere stoffen? Vaak wordt als drogrede geopperd dat deze stoffen giftig zijn maar dat kunnen alle natuurlijke grondstoffen zijn. In beperkte mate zijn alle natuurlijke grondstoffen niet slecht en soms juist erg goed voor uw lichaam.

Als het dus niet gaat om giftigheid van stoffen, waar gaat het dan wel om? Waarschijnlijk draait het via een lange omweg opnieuw om “winstgevendheid”. Ik vind het helemaal niet erg dat mensen geld willen verdienen. Mensen die bij mij een kruidenthee, preparaat of tinctuur bestellen moeten daar uiteraard ook voor betalen. Ik vind het wel erg als dit ten koste gaat van kwaliteit. De natuur biedt medicatie voor allerlei kwalen dus gebruik gewoon wat er groeit en bloeit. Als u eenmaal weet welke planten erg goed voor u zijn dan kunt u ze in uw eigen tuin zetten zodat u altijd voldoende medicatie in huis kunt hebben. Daarmee bent u volgens mij meer geholpen dan dat u verplicht iedere zoveel tijd naar de apotheek moet gaan om een preparaat op te halen. Als het moet dan moet het… maar ik doe het liever niet.

Ik heb het nog niet gehad over zilver. Dit edelmetaal wordt gebruikt als antibioticum en kent vele toepassingen zoals luchtzuivering, sterilisatie van (medische) instrumenten en ontsmetting van de huid. Naast andere kenmerken heeft zilver namelijk een sterke anti-bacteriële, anti-virale en anti-schimmelwerking. Als u heftig reageert op antibiotica die door een arts is voorgeschreven of als de antibioticakuur van de arts niet heeft gewerkt, dan kunt u eens proberen om zilverwater te gebruiken. Dit is zuiver water waarin microscopisch kleine deeltjes zilver zijn opgelost. Bij normaal gebruik is zilverwater zonder bijwerkingen. Zilverwater is echter geen limonade! Andere antibiotica kunnen veel schade aan uw lichaam toebrengen. Zilverwater heeft één bijwerking bij teveel gebruik: uw huid kan verkleuren tot een diep blauwgrijze kleur. Maar dan moet u een hele tijd een flinke hoeveelheid zilverwater gebruiken. In vergelijking zou u meer dan 20x de voorgeschreven hoeveelheid antibiotica die de dokter u voorschrijft moeten innemen. En zoals u weet is dat absoluut dodelijk…

Eén van mijn familieleden werd een paar jaar geleden getroffen door erysipelas oftewel wondroos. Wondroos wordt veroorzaakt door een infectie met een bacterie, meestal van het type streptococ. Het zorgt voor een ontsteking van de huid en het onderhuidse weefsel. Door de ontsteking wordt de huid plaatselijk rood, zwelt op en is pijnlijk. Tevens kunnen koorts, koude rillingen en hevige transpiratie optreden. Wondroos komt vaak voor op benen, zoals ook in dit geval. Er ontstaat dan een rode vlek die zich naar boven toe verspreidt. Soms zijn er ook blaasjes te zien. Wondroos ontstaat nogal eens op plaatsen waar de huid is beschadigd, bijvoorbeeld in de buurt van zweren of operatiewonden. De wondroos in dit voorbeeld was ontstaan na een ongelukkige landing op een metalen standbeeld, waar ik nu niet dieper op in zal gaan.

Uiteraard werd de dokter geraadpleegd en toen hij de diagnose had gesteld schreef hij een antibioticakuur voor. Deze hielp echter niet en dus werd er nog maar een kuur voorgeschreven. En daarna nog drie. Na vijf kuren zat er niet veel leven meer in het lichaam van mijn familielid en wilde ze eigenlijk liever dood. Door de antibiotica was haar lichaam helemaal uitgeput. Vanaf dat moment zijn we gaan behandelen met zilverwater. Ze smeerde de plek iedere dag driemaal in en liet het dan een kwartier intrekken. Daarnaast nam ze iedere dag een aantal druppels en liet die een kwartier onder de tong. Haar darmen, die door de antibioticakuren een flinke klap hadden opgelopen, kwamen weer tot leven met behulp van een probioticakuur en gezonde voeding. Drie dagen later was de wondroos vrijwel onder controle en na een week was ook de rode plek helemaal weg. Volgens de Nederlandse wetgeving mag zilverwater geen geneesmiddel heten maar het geneest wel!

Wist u trouwens dat u sowieso iedere dag kleine metaaldeeltjes binnenkrijgt? Het gaat hierbij dan niet om de geneeskrachtige zilverdeeltjes maar wel om bijvoorbeeld koper- en ijzerdeeltjes. Deze metalen zitten namelijk in uw drinkwater en hebben invloed op uw gezondheid. Koper, zink, ijzer, zilver, goud en vele andere metalen zijn allemaal goed voor u, mits u ze op de juiste manier en in de juiste hoeveelheid gebruikt. Naast drinkwater biedt andere voeding ook een heleboel van deze metalen. Vroeger kregen we alle metalen binnen, enkel door gezond te eten; voldoende fruit en groente dus. Tegenwoordig is dat niet meer zo door alle moderne teeltmethoden en bodemverarming. Als u zeker wilt weten dat u alle goede stoffen binnenkrijgt, dan neemt u bijvoorbeeld bij iedere maaltijd een multi-vitamine-en-mineralen-pil. Op die manier kunt u al veel ellende voorkomen. Vooral als u herstellende bent van een ziekte of als u veel van uw lichaam vergt is dat aan te raden. Mocht het dan toch fout gaan, luister dan goed naar de dokter. Als u van hem hebt gehoord wat u mankeert, ga dan op zoek naar de door u gewenste behandeling. Ik wens u veel gezondheid en beterschap!

Kwalen genezen door middel van medicatie is a post from Apulus.

Ken je hinderlijke heks Annie Rijstvinger al? Deze hinderlijke heks heeft me veel kopzorgen bezorgd. Annie Rijstvinger is een dikke heks met twee grote pukkels op haar gezicht en kort sluik grijs haar waar ze steeds een permanent in doet. Ze draagt een bril maar dat is om intelligent te lijken. Verder is ze zo lelijk en vals als Medusa, al kan ze ook heel lief lachen.

Ik leerde hinderlijke heks Annie Rijstvinger kennen toen ze voor het eerst bij mij kwam voor een Tarotlegging. Ze was op dat moment lid van een grote coven die steeds opnieuw probeerde de Grote Bron te benaderen om de magische Kracht te stelen en misbruiken. Tot nu toe was het gelukt om deze heksengroep van buitenaf een beetje af te remmen maar nu stond er opeens een van die lelijke heksen voor mijn deur. Ik herkende haar niet als heks en dacht dat ze gewoon een lelijke oude vrouw was.

Vanaf het moment dat ik haar binnen liet, ging alles mis. Het koekje brak toen ze hem van het schoteltje nam, ik morste koffie over haar rokken en toen ik het met een schoonmaakmiddel probeerde schoon te maken, scheurde haar bovenste rok. Ik dacht dat het allemaal toeval was. Vervolgens gingen we zitten maar haar stoel brak onder haar gewicht. De kaarten vielen allemaal op zijn kop en nog steeds had ik niets door. Had ik toen maar even de rust genomen om naar mijn gidsen te luisteren die op allerlei manieren probeerden te vertellen dat ik hier met een hinderlijke heks te maken heb.

Hinderlijke heks Annie Rijstvinger vond mij een heel aardige magiër die de dingen helder en duidelijk kan omschrijven. Ze wilde mij graag eens voorstellen aan een vriend van haar. Later bleek het te gaan om Boeman Valerius, die er alleen maar op uit is om mijn magie te stelen. Annie nodigde me uit voor een etentje bij haar thuis waarvoor ze haar vriend ook zou uitnodigen. Ze zou iets lekkers koken. Ik vond het een leuk gebaar en ging akkoord.

De afspraak was een week later. Met behulp van mijn TimTam toverde ik mezelf naar het opgegeven adres en zag toen pas dat ik me middenin een heksendorp bevond! Het was Hadisdorp, een van de nieuwere heksendorpen. Nog voordat ik mezelf uit de voeten kon maken, opende Annie de voordeur al. Zij mocht niet weten dat ik een tovenaar ben en dus kon ik geen kant meer op. “Ha, wat heerlijk dat je er bent Apulus!”, kraste ze. “Mijn vriendelijke vriend Valerius is er nog niet maar hij kan ieder moment komen. En mijn vriendin Dahliaatje is er ook bij, gezellig toch? Kennen jullie elkaar al?”

Ik moest wel naar binnen. Daar hing een bedwelmende zoete geur die me direct hypnotiseerde. Mijn mantel werd afgenomen en ik moest plaatsnemen aan de zware eikenhouten tafel. Dahliaatje zei niet veel maar stond verlegen glimlachend naar me te kijken. “Ga jij niet zitten, Dahliaatje?”, vroeg ik. Dahliaatje giechelde en ging schuchter zitten terwijl ze even snel naar de keuken keek waar Annie Rijstvinger driftig in de kookpotten aan het roeren was. Het was me direct duidelijk dat Annie hier onder al haar rokken de broek aan had. Iedere keer als ik iets aan Dahliaatje vroeg, gaf Annie antwoord en als zij geen antwoord gaf dan zei Dahliaatje maar weinig. Ze giechelde wel veel.

Boeman Valerius kwam een kwartier later ook binnen. Zijn bleke huid, zware wenkbrauwen, spitse neus, gemene grijns en piekhaar dat alle kanten uit stond, maakten een onheilspellende indruk op me. Toch bleef Annie volhouden dat hij haar vriendelijke vriend was en door de hypnotiserende geuren kon ik al een tijdje niet helder meer denken. Annie bood me een drankje aan. Had ik het maar nooit genomen! Het bleek een krachtige toverdrank te zijn die me tot op de dag van vandaag laat geloven dat boeman Valerius een aardige goedzak is; wat hij ook doet of zegt. Ik heb nog steeds geen toverspreuk gevonden die deze vloek kan verbreken en moet nog steeds mijn uiterste best doen om niet opnieuw in een van zijn valkuilen te lopen.

Toen we aan tafel zaten begon Annie aan Valerius te vertellen hoe geweldig mijn magie is en wat ik al voor haar had gedaan. Ik voelde dat Valerius mij peilde, zoals ik zelf ook wel eens mensen peil. Het voelde niet (zoals bij mij) als een lichte warme tinteling maar alsof hij messen in me stak. Ik schrok van deze ruwe benadering en daardoor ging ik weer iets helderder nadenken. Die zoete lucht hield mijn gedachten in bedwang waardoor ik gevoelig was voor heksenmagie. Er klopte helemaal niets van deze situatie en ik voelde dat ik iets moest doen.

Ik vroeg aan mijn gastvrouw waar het toilet was en excuseerde mij. Toen ik het toilet opende bleek mijn vermoeden te kloppen; er was een raam in het toilet. Ik opende het raam en snoof de heerlijke schone buitenlucht op. Met iedere teug die ik nam, werden mijn gedachten helderder. Ik bleef een paar minuten op het toilet en bedacht een plan om uit deze toestand te kunnen ontsnappen. Ik toverde een magisch schild dat mij beschermde tegen de bedwelming van Annie en waste mijn handen schoon. Toen ik in de kamer terugkeerde was iedereen druk bezig om op te scheppen. Ik schoof weer aan en lachte vriendelijk tegen iedereen. Annie had door dat ik me beschermde en probeerde op allerlei manieren haar heksenmagie te gebruiken maar mijn magische schild hield krachtig stand tegen haar aanvallen. Annie werd er zenuwachtig van en Dahliaatje werd daar weer nerveus van. Alleen Valerius at door alsof er niets aan de hand was.

Het eten smaakte overigens voortreffelijk. Annie Rijstvinger is een goede kokkin en alle schalen werden dan ook helemaal leeg gegeten. Tijdens het eten stelde Annie honderden vragen aan mij over allerlei onderwerpen. Valerius at zwijgend door en keek me af en toe aan als ik een verhaal vertelde. Dahliaatje zat lief te lachen en door mijn beschermende schild voelde ik me prima. Annie zette na het eten een pot koffie en Dahliaatje ruimde de tafel af. Valerius en ik gingen naar de woonkamer.

“Zo, Apeluis”, zei Valerius tegen me. “Pardon, Valerius, mijn naam is Apulus”, verbeterde ik hem. “Ik ben niet zo goed in namen.”, mompelde Valerius. “Ach, dat geeft niet, ik ben zelf ook een warhoofd op sommige gebieden”, antwoordde ik terwijl ik zenuwachtig lachte. We gingen bij het haardvuur zitten. “Wat maakt jou nou zo bijzonder?”, vroeg Valerius. “Dat weet ik ook niet maar ik kan -door jarenlange training- een aantal dingen die andere mensen (nog) niet kunnen”, zei ik. Ik wilde uiteraard niet laten blijken dat ik een tovenaar ben maar Valerius had me door. “Annie zou je nooit hebben uitgenodigd als je een normaal mens was, Apulus. Wie ben je nu echt? Tegen mij ben je eerlijk, open en oprecht”. Bij het uitspreken van de laatste twee zinnen gebruikte Valerius zijn krachtige magie om mij te laten praten maar mijn schild hield ook deze magische aanval tegen. Met een onschuldige blik antwoordde ik dat ik geen idee had waar hij het over had. Op dat moment had Annie de koffie klaar en huppelde Dahliaatje achter haar aan de kamer binnen.

Nu had ik eindelijk tijd om mijn plan ten uitvoer te brengen zodat aan deze avond een einde zou komen. Annie had mij uitgenodigd om kennis te maken met Valerius dus als Valerius nu weg zou moeten dan zou Annie mij ook wel laten gaan, was mijn gedachte. Het enige dat ik hoefde te doen was Valerius weg zien te krijgen. Simpel en doeltreffend. De echte uitdaging was dat het zonder magie moest gebeuren.

Er is één plant op Aarde waar boemannen niet tegen kunnen: pepermunt. Eén blaadje van een pepermunt-plant is al voldoende om een boeman ernstige schade toe te brengen. Gelukkig had ik een flesje pepermunt-tinctuur op zak. Ik gebruik dat nog wel eens na het eten om weer fris uit mijn mond te ruiken. Stiekem opende ik het flesje en hield het verborgen in mijn hand. De frisse geur van pepermunt die uit het flesje kwam, vermengde zich met de zoete geur die in Annies huis hing. Zowel Annie als Dahliaatje hadden niets door en ze keuvelden rustig verder. Toen Valerius de geur echter opsnoof, schrok hij zo hevig dat hij van zijn stoel af viel. Annie stond direct heel bezorgd bij hem en vroeg wat er aan de hand was. “Niets”, zei Valerius die meteen doorhad dat ik die pepermunt bij me had, “maar ik bedenk me net dat ik nog een andere afspraak heb. Excuseer mij, ik moet er helaas vandoor”. Onthutst nam Annie afscheid van Valerius. Dahliaatje kreeg een zoen op beide wangen. Toen Valerius langs mij liep, fluisterde hij sissend: “Ooit zal ik je krijgen”. “Ik wens je het allerbeste”, antwoordde ik kalm.

Mijn vermoeden klopte: Toen Valerius weg was gegaan, ging Annie direct alles opruimen. Dahliaatje keek me nog steeds glimlachend aan maar Annie had geen interesse meer in een gesprek. “Nou, dan ga ik ook maar”, zei ik met een verborgen grijns. Ik gaf Dahliaatje een zoen en nam afscheid van haar. Annie hield de buitendeur al open. “Ik vond het erg gezellig, dit moeten we nog een keer doen”, zei ik tegen Annie terwijl ik haar ook een zoen gaf. “Je bent altijd welkom”, mompelde Annie me toe.

Voor Annie was de hele avond een groot fiasco geworden maar dat begreep ik pas toen ik thuis uitgebreid van een kop thee zat te genieten. Als ik dat magische schild niet had getoverd dan was de avond heel anders verlopen. Valerius had dan zeker al mijn magie gestolen en Annie voor haar diensten beloond. Ik moet er niet aan denken wat er dan allemaal had kunnen gebeuren. Je zult begrijpen dat ik nog lange tijd alle uitnodigingen voor etentjes bij onbekende vrouwen heb afgeslagen. Ik had er mijn buik goed vol van…

Hinderlijke heks Annie Rijstvinger is a post from Apulus.

“Als magiër kan ik de wereld inrichten zoals ik dat wil. Als de kleuren van mijn huis mij niet bevallen dan tover ik een nieuwe kleur op de muur. Als ik het koud heb dan zorg ik er met één beweging voor dat het warm wordt. Als ik muziek wil horen dan reik ik naar voren en duw mijn duim naar beneden waarna precies de muziek klinkt die ik mooi vind. Als ik bloemen om me heen wil hebben dan komen er bloemen zonder noemenswaardige moeite. En zo zijn er nog veel meer dingen. Ik kan doen en laten wat ik wil zolang ik rekening houd met wetgeving en maatschappij en me stil houd over de eenvoud. Met mijn magie kan ik ongelooflijke dingen doen; dingen waar ik vroeger alleen van kon dromen. Ik heb het erg goed en geniet van alles om me heen. Maar wat wil ik nu op dit moment eigenlijk?”

Bovenstaande gedachte houdt me nu al een tijdje bezig. Vooral de laatste week ben ik me aan het afvragen waar het allemaal heen dient te gaan met mij. Misschien heeft het wel te maken met de bloeiende natuur die zich in deze tijd iedere dag meer ontwikkelt. Terwijl ik ‘s zomers het liefst zo min mogelijk aan heb, draagt de natuur op dit moment van het jaar een schitterend kleed. Ik weet dat het in de herfst weer over is met de pracht maar de bloeiende natuur laat me op dit moment weer helemaal versteld staan. Het zet me ook aan het nadenken over onze menselijke wereld.

De eerste tekenen van maatschappelijk verval dienen zich aan; bedrijven krijgen geen leningen van de banken en vallen stuk voor stuk om. Banken zijn zelf ook al omgevallen. Reddingsacties door overheden en andere bedrijven zijn het gesprek van de dag en steeds opnieuw worden we geconfronteerd met nieuwe problemen. Mensen raken hun banen kwijt terwijl ze juist hard nodig zijn voor de productie van allerlei producten. Het lijkt alsof het elastiekje nu echt te lang gespannen heeft gestaan en dat de wereld toe is aan een rustperiode. Maar rust wordt gezien als achteruitgang en daarom gaan we met z’n allen door: om er ook weer zoveel mogelijk geld doorheen te jagen en op te maken aan allerlei producten die keurig uitgestald in de winkels op ons liggen te wachten. Al die spullen zitten verpakt in plastic, hout, papier, metaal of ander verpakkingsmateriaal waarvoor we in de winkel tegenwoordig een verwijderingsbijdrage betalen en vervolgens nogmaals betalen aan de gemeentelijke dienst die dit afval weer ophaalt. We zitten in een soort draaimolen die steeds harder moet draaien, totdat de kabels knappen en wij met enorme snelheid worden weggeworpen als we onze baan verliezen of op een andere manier door de maatschappij buiten spel worden gezet.

Als ik de Tarot over dit onderwerp raadpleeg dan krijg ik een heel duidelijk antwoord: Het rad van Fortuin draaide voor onze ogen en heeft ons star gemaakt. Op dit moment hebben we teveel dromen en wensen waardoor we verkeerde keuzes maken. We lossen geen problemen op omdat we de ware problemen niet kunnen (of willen) zien. We worden namelijk overspoeld met veel teveel informatie zodat het maken van keuzes ons zwaar valt. Er zal eerst een periode van ongeveer een jaar komen (maar tijdsbepaling is niet mijn sterkste kant) waarin we ons gaan afvragen waar we nu allemaal mee bezig zijn. Er zal nog veel ellende komen die nodig is om de ogen van mijzelf, u en van anderen te openen. Het zal voelen als wakker schrikken uit een nachtmerrie. Uiteraard kunnen we op dit moment niet achterover gaan zitten, want dan komen al onze nachtmerries uit: maatschappelijk verval, ziektes, armoede.

Maar er is gelukkig veel goed nieuws over de toekomst te melden. Op dit moment wordt er op een zeer krachtige manier gewerkt aan samenwerkingsverbanden die, vanwege hun sociale karakter, maatschappelijke genezing zullen brengen. Het effect is nu nog niet direct merkbaar maar over een jaar blijken de huidige ontwikkelingen de voedingsbodem voor onze vernieuwde maatschappij te zijn. De huidige periode is voornamelijk bedoeld om een nieuwe verdeling van macht en maatschappelijke posities mogelijk te maken dus zie een eventueel ontslag niet negatief maar juist als een nieuwe kans op een positie die veel beter bij u past.

Tot zover de kaarten. Fijn om te weten dat het binnenkort beter zal gaan met de maatschappij maar ik ben nog geen stap dichterbij het antwoord op de vraag wat ík op dit moment nu eigenlijk wil. In hoeverre is er nog plaats voor mijn wensen in de huidige maatschappij? Is het nu verstandiger om even rustig pas-op-de-plaats te houden en af te wachten? Of moet ik nu juist mijn plaats in de maatschappij gaan versterken? Ik hou me maar vast aan de voorspellingen van de Maya’s en blijf genieten van mijn leven, hoe dan ook. Vandaag betekent dat een rustig boswandelingetje maken en een lekker potje koken van allerlei lekkere planten, groentes en fruit. Wat betreft de toekomst (om met de woorden van collega Tita te spreken): Dat zien we morgen dan wel weer.

Nuhr die Ruhe kann es machen is a post from Apulus.

Allereerst iets over magie en hoe ik het beleef: Zowel de zwarte als de witte variant maken gebruik van dezelfde magische energie. Zwarte magie wordt meestal in verband gebracht met ziekte, dood, verrotting en verval, terwijl witte magie zich juist richt op genezing, leven, bloei en welvaart. Magie slaat altijd drievoudig terug op de magiër. Als je dus veel witte magie beoefent dan zul je veel meer positieve dingen meemaken. Omgekeerd zal een zwarte magiër steeds weer geconfronteerd worden met alle negatieve aspecten van het leven. Ik ben een witte magiër. Dat betekent niet dat ik heilig ben, integendeel, ik ben een gewoon mens die een aantal ongewone kanten van zichzelf heeft ontwikkeld en interesse heeft voor ongewone kennis en kunde. Maar ook ik maak fouten, net als iedereen. Ik ken de leefregels om een gelukkig leven te leiden maar die lap ik -net als iedereen- ook wel eens aan mijn laars. Eerlijkheid staat bij mij echter zeer hoog in het vaandel en ik zal blijven strijden als ik merk dat de waarheid wordt verdraaid tot leugens. In dat opzicht behoor ik dan wel weer tot een bijzonder klein gezelschap…

Toen ik zeer jong was (ongeveer 4 of 5) begon ik te begrijpen dat alles een eigen plaats heeft en dat wij als mensen bewust kunnen bepalen wat die plaats is. Wij kunnen onze omgeving inrichten zoals wij dat willen, binnen gestelde grenzen. We kunnen zelf bepalen wat we willen zien, horen, proeven, voelen en ruiken maar moeten wel rekening houden met alles wat er al om ons heen is. Denk bijvoorbeeld eens aan een woonkamer; je kunt hem pas echt goed inrichten als de kamer leeg is. Probeer je een ingerichte woonkamer te veranderen dan zul je rekening moeten houden met alles wat er al staat, zoals een grote niet-verplaatsbare boekenkast en bijvoorbeeld de kleuren van gordijnen, behang en vloerbedekking.

Niet alleen de omgeving qua goederen is belangrijk; ook de dieren, planten en mensen om je heen hebben in grote mate iets te vertellen over jouw omgeving. Ik had in ons gezin een eigen kamer die ik dus kon inrichten zoals ik dat wilde. Meestal was het er nogal rommelig. Omdat ik altijd erg druk was met hout, metaal, elektronica, papier, lijmpotten, scharen, boeken, potloden, pennen en andere materialen en gereedschap (welke vervolgens ook op een nieuwe plek belandden) leek mijn kamer meestal meer op een atelier van een verstrooide kunstenaar dan een slaapkamer. Ik had overigens het kleinste kamertje van het huis dus ik vond het nogal logisch dat ik niet alles netjes kon opbergen. Bovendien lag het allemaal handig bij-de-hand. Er was nog ruimte om te lopen en te zitten en mijn bed was altijd leeg en schoon dus ik vond het prima.

Mijn moeder was het daar niet mee eens. Eens per week kwam ze binnen en ruimde allemaal dingen op en gooide het merendeel weg. Ik was dan nietsvermoedend naar school en als ik thuis kwam dan zag mijn kamer er helemaal schoon en netjes uit. Al mijn projecten weggegooid en al het gereedschap opgeborgen. Zelfs mijn glazen potjes waarin ik allerlei experimenten met voedsel deed waren schoongeborsteld en opgeborgen. Als ik dan boos naar haar toe ging dan zei ze alleen maar: “Tja, dan had je het zelf moeten doen”. Uiteraard had ze daar gelijk in. Maar het waren harde lessen.

Ik experimenteerde met allerlei materialen en was gefascineerd door allerlei processen zoals roest, reiniging, leven en verrotting. Ik leerde ook hoe die processen verliepen want mijn vader vond het ook altijd wel interessant en hielp me door me in te schrijven bij de plaatselijke openbare bibliotheek. Dat vond ik geweldig: alle kennis die je maar wilt. Alles wat andere mensen hebben onderzocht. Vanaf mijn zevende was ik er vaak te vinden en ik zocht dan allemaal studieboeken uit die ik achter elkaar uitlas. Ik nam de kennis tot me zoals een spons water kan opnemen.

Rond mijn negende ontdekte ik dat ik altijd op de jeugd-studieboeken-afdeling was. De bibliotheek had nog veel meer studieboeken die bedoeld zijn voor volwassenen. Daar staan boeken over filosofie, theologie en andere geestelijke wetenschappen. Er staan ook boeken die veel dieper ingaan op alle onderwerpen die ik al op de jeugdafdeling had gevonden. Ik nam iedere drie weken de maximaal toegestane hoeveelheid studieboeken mee naar huis en daarbij af en toe een stripboek of verhalenbundel. Ik las alles over geneeskracht uit de natuur, Chinese massage en gezondheid-oefeningen, huismiddeltjes, edelstenen, astrologie (was geen favoriet onderwerp van me), handlijnkunde, psychologie, concentratie en veel andere onderwerpen die niet op school werden behandeld zoals magie, voorspellen en spiritueel genezen.

Een grote passie van mij is muziek maken. Ik vind het geweldig dat we allerlei instrumenten hebben waarmee we de meest fantastische geluiden kunnen maken. Zelf speel ik een aantal instrumenten zoals orgel, trompet, keyboard en theremin.

Na mijn middelbare schoolopleiding kwam ik opeens in de maatschappij terecht. Tot dan toe had ik alles naast mijn schoolopleiding kunnen doen maar nu ik een eigen huis had, moest ik ook geld verdienen. Ik heb een groot aantal functies bekleed binnen een groot aantal bedrijven. Daarnaast volgde ik in de avonduren allerlei opleidingen zoals Tarot, pendelen, handlijnkunde en aura-lezen.

Ik leerde ook veel mensen kennen. Vooral helderzienden, paragnosten, (hypnose-)therapeuten en een heleboel waarzeggende heksen. Uiteraard wilden ze graag weten wie ik ben en welk spiritueel werk ik doe. Van hen heb ik veel geleerd. Door sommigen word ik paragnost genoemd, door anderen numeroloog en anderen zeggen weer dat ik een Tarottist ben. Mijn werk op het gebied van geneeskunde, zoals het maken van tincturen en het besturen van lichamelijke energieën, past dan misschien weer beter bij de Wicca-gedachte of bij de druïden. Ik plak het liefst helemaal geen etiket op mezelf, dat mogen anderen doen als ze daar behoefte aan hebben.

Mijn speciale talenten vallen op want vanaf mijn twintigste sta ik niet alleen op paranormale beurzen maar doe ik radio-uitzendingen, interviews, schriftelijke en telefonische begeleiding en word ik benaderd door allerlei groeperingen. Ik krijg namelijk allerlei brieven, telefoontjes en e-mails van allerlei mensen, instanties, verenigingen en bedrijven die me uitnodigen om een cursus of lezing te geven, een workshop te houden en me uitnodigen om in persoonlijke gesprekken nader tot elkaar te komen en iets voor elkaar te betekenen. Helaas kan ik niet op iedere uitnodiging ingaan maar inmiddels heb ik al heel wat persoonlijke gesprekken gevoerd met vertegenwoordigers van allerlei (geheime) genootschappen.

Vanaf mijn dertigste heb ik me 10 jaar teruggetrokken om diverse oude geschriften beter te kunnen bestuderen met als doel: het vinden van overeenkomsten en “pure” kennis. Omdat de maatschappij schijnbaar het beste draait op leugens en halve waarheden, bedacht ik me dat ik de waarheid het beste kan achterhalen door me te richten op overeenkomsten tussen diverse oude geschriften van diverse oude culturen, die nog steeds niet achterhaald zijn. Inmiddels heb ik zoveel gestudeerd dat ik mijn studieboeken in de kast heb gezet en de Aarde bereis om de gebieden waar de boeken vandaan komen beter te leren kennen.

Mijn magie word door de jaren heen steeds sterker. Ik begrijp steeds meer wat ‘het leven’ is en dat er veel meer is dan wij kunnen beseffen en dat alles heel anders is dan wij ons kunnen voorstellen, hoe écht de dingen ook lijken te zijn. Ik maak er dankbaar gebruik van en leer graag aan anderen hoe zij hun leven -net als ik- op magische wijze kunnen verrijken. Niet door allerlei aannames en veronderstellingen aan te nemen maar door simpelweg te gebruiken wat er al om je heen is. Dus: niet bidden maar doen.

Tussen magie en het geloof zit volgens mij een levensgroot verschil. In magie hoef je niet te geloven: het werkt (soms wel heel anders dan je verwacht). Het geloof, welk geloof dan ook, blijft een geloof. Op basis van boeken die zijn geschreven door mensen en later herschreven door andere mensen en later geïnterpreteerd door weer andere mensen gingen mensen, georganiseerd in genootschappen, dood en verderf zaaien, waarbij andersdenkenden bruut werden afgeslacht en hun ‘soldaten’ nog steeds plunderend rondtrekken over de gehele wereld. Ik heb het over allerlei groeperingen, zowel Christelijk als Mohammedaans als alle andere groeperingen die, met een boek in de hand, op brute en indoctrinerende wijze hun mening opdringen uit naam van welke God dan ook. Ik wou dat ik er iets aan kon veranderen en voel me niet betrokken bij mensen die hun waarheid met brute kracht verkondigen en verdedigen.

Wat mij betreft dient de waarheid te bestaan uit onderwerpen waar we het allemaal over eens zijn. Of, zoals farao Ptah-Hotep van de vijfde dynastie van Egypte het al eens zei: ”De kracht van de waarheid is dat ze overeind blijft”. Een groot deel van de wetenschappen valt dan direct af. Veel wetenschappen zijn namelijk gebaseerd op aannames en veronderstellingen die niet kloppen. Maar totdat daar bewijs voor is geleverd, dient iedere wetenschapper zich te houden aan regels die wellicht over een tijdje achterhaald zijn. Dit is voor mij een reden om verder te kijken dan wetenschappelijke werken, aangezien ik liever dingen leer die wel kloppen.

Een Engels spreekwoord zegt: “Wat nieuw is, is zelden waar; wat waar is, is zelden nieuw”. Sinds 1991 studeer ik daarom vooral op oeroude geschriften zoals de Bijbel, de Kaballah, de Bhagavad-Gita, het Tibetaanse dodenboek, het complete werk van Henry Cornelius Agrippa, diverse geschriften van de Maya’s en de Soemeriërs, de Hermetica, het Medicorum Omnium en diverse occulte filosofieën.

Het is verbazingwekkend dat onze huidige problemen niet ver af liggen van problemen die mensen vroeger hadden. Veel oplossingen die in oude geschriften worden gegeven zijn ook van toepassing op moderne problemen. Met alle opgedane kennis help ik mensen op allerlei vlakken hun eigen omgeving in te richten zoals zij dat willen, om uiteindelijk het meest gunstige uit het leven te halen met zo min mogelijk moeite en inspanning.

Ik geloof wel in iets dat ik niet anders kan omschrijven dan ‘God’, al voldoet de omschrijving ‘Scheppende Kracht’ meer aan mijn beleving. Op basis van wat ik lees in oude geschriften maak ik heel duidelijk een onderscheid tussen deze Kracht-God en een aantal andere Goden die vaak op één hoop worden gegooid. Het is voor mij belangrijk dat ik weet in welke Kracht ons Heelal zich bevindt en gedijt want vanuit deze kracht vorm ik mijn magie. De verhalen die ik in de diverse Heilige boeken lees, bevestigen dat er een grote werkzame kracht is en dat we daar voor een groot deel ons leven aan te danken hebben. Maar ik voel me niet aangetrokken tot één specifieke Godsdienst in het bijzonder.

Dit alles maakt dat ik mijzelf magiër noem. Eigenlijk ben ik het nooit geworden, ik was alles al. Het heeft alleen jaren geduurd om erachter te komen wie ik ben en wat ik kan (en wil). Wie meer wil lezen over kennis, kunde en levenswijsheid of zelf ambities heeft tot het worden van een vrije magiër en het gebruik van magie in het dagelijks leven zal hopelijk veel genot beleven bij het lezen van de andere hoofdstukken.

Hoe is het allemaal begonnen? is a post from Apulus.

Ik nam wat fruit en keek naar de bomen in het bos. Die stonden er ook dorstig bij. Na alle zon en warmte van de afgelopen dagen konden ze wel een gietertje gebruiken. Ik had het nog niet gedacht of het begon te regenen. Het hele bos was in rep en roer; konijnen en vogels zochten een schuilplaats en de takken van de bomen zakten wat in elkaar onder het gewicht van het hemelwater. Struiken golfden heen en weer op een ritme dat door de wind werd gedirigeerd. En op dat moment besefte ik me dat ik de planten ook gewoon buiten had kunnen zetten…

planten water geven is a post from Apulus.

In een stenen huisje in het bos hier niet zo ver vandaan woont de vrolijke en vrije magiër Apulus (uitspreken als: Aapuulus) al langer dan u dacht. Mijn dagelijkse werk bestaat uit het beoefenen van numerologie, tarotkaarten lezen, paragnostiek en andere magische werkzaamheden.

Magiër is eigenlijk niet de juiste omschrijving maar dat is tovenaar, druïde en heks ook niet, vandaar dat ik de term magiër prefereer. Er is niet echt een classificering die de lading volledig dekt. Vanuit een geheel eigen invalshoek heb ik me sinds 1988 ontwikkeld tot vrije denker met een brede esoterisch geschoolde achtergrond.

Vandaag heb ik besloten om wat meer als magiër naar buiten te treden via dit weblog. In allerlei korte berichten (en soms wat langer) die onregelmatig verschijnen zal ik mijn kennis, visie en wijsheid graag delen met iedereen die daar interesse voor heeft. Daarnaast zal ik gedichten, spreuken, overdenkingen en andere uitingen publiceren. Ik zal daarbij mijn best doen om alles logisch te categoriseren.

Welkom in mijn wereld.

introductie is a post from Apulus.